Znaczenie studiów nad zwierzętami dla badań nad kulturą w Polsce

Studia nad zwierzętami (animal studies) w krajach anglojęzycznych kształtują nową dziedzinę nauki mającą istotny wpływ na teorię i krytykę sztuki oraz literatury. Dziedzina ta rozwija się także w krajach nie...

Zwierzęta, gender i kultura
Polecamy uwadze przygotowaną w 2014 roku książkę dostępną w postaci bezpłatnego ebooka: Zwierzęta, gender i kultura. Perspektywa ekologiczna, etyczna i krytyczna. Jest to antologia analizująca złożone relacje między ludźmi a zwierzętami z użycie...
Zwierzęta i ich ludzie (antologia tekstów)

Z wielką radością informujemy, że w Wydawnictwie IBL PAN w serii "Nowa Humanistyka" ukazała się książka "Zwierzęta i ich ludzie" pod red. Anny Barcz i Doroty Łagodzkiej, a w niej wybór tekstów i tłumac...

Wilki i ludzie

Nakładem wydawnictwa grupakulturalna.pl właśnie ukazała się książka Wilki i ludzie. Małe kompendium wilkologii (red. D. Wężowicz-Ziółkowska, E. Wieczorkowska, współpraca: K. Jaglarz).
Na 362 stronach znajduje się 17 rozdziałów autorstwa polskich (i nie tylko!) humanistów oraz biologów.

Opis książki (z okładki):
Wszak zanim zaprzyjaźniliśmy się z psem, to najpierw mieliśmy do czynienia z wilkiem, który powoli zmieniał się w psa. Więc czy wybierając psie towarzystwo, weszliśmy także we wspólnotę z jego nie- oswojonym przodkiem? Jeśli tak było, to jako ludzie jesteśmy z nim stowarzyszeni; przejęliśmy wilczą cząstkę, która pozostała w psim charakterze, nosimy jakieś wilcze cechy, które od psich trudno odróżnić.
Ale może jest inaczej, może to, co prawdziwie wilcze nigdy nie dało się oswoić i pozostało w lesie, w stanie dzikim, na wolności? Wilk nie byłby po prostu psem sprzed osiemnastu tysięcy lat, lecz posiadaczem cech gatunkowych, które wymknęły się udomowieniu. Inny, obcy, nieznany, nieprzewidywalny, czasem groźny, a nawet niebezpieczny.
I pomyśleć, że ten tajemniczy byt sprzed kilkunastu tysięcy lat jednak jakoś przetrwał, choć zdawało się, że jest wytępiony do nogi. On jednak powraca na opuszczone tereny: ktoś nocą słyszał wycie, ktoś widział jamę albo trop sznurującej watahy. Ale musiał mieć szczęście, bo egzemplarzy Canis lupus na terenie Polski pojawia się ostatnio zaledwie kilkaset. Dziwne uczucie, przejmująca myśl, że ten byt rodem z bajki albo z dalekiej przeszłości odcisnął ślady pazurów niedaleko naszych siedzib. Czy to możliwe? Chciałoby się w to wierzyć, chciałoby się pozwolić mu być, a nawet pomóc, żeby był – nie jest przecież zły, jest dziki.
I o nim właśnie jest ta książka.
(Aleksander Nawarecki)